سینما هنر است صنعت هم است .پس در اینجا این سوال پیش می آید که چه کسانی دست انر کار این هنر و صنعت اند یا چه کسانی فیلم را می سازند ؟ اگر این سوال را درست پاسخ دهیم می توانیم بهتر به درک فیلم و نهایتا سینما پی ببریم که خلاقیت نیز می تواند امری جمعی و اثر سینمای نیز ایده جمعی ولی واحد و منحصر به فرد باشد . به عبارت دیگر تخیل تخیل و هنر را رویدادی جمعی که محصول یک پرژه و همکاری ست دریابیم . همکاریاصل بنیادی خلاقیت سینماییست . گرچه در ساخت فیلم یک شور و ذوق فردی هدایتگر است ولی عواملی در خلاقیت و آفرینش هنر فیلم شرکت می نمایند . در تواید و آفرینش یک فیلم عواملی چند دخالت دارند که منحصرا به آن اشاره می نمائییم
عوامل فنی : عوامل و افرادی هستند که مهارتشان در خدمت فیلم است . برق کار .عوامل دوربین . ضبط صدا . طراحان صحنه . نقاش ها . مجریان چهره چردازی . دستیاران تدوین . این افراد نورها را تنظیم و دوربینها را آماده می کنند . صحنه را رنگ و ماکت را به شکل تصویری واحد ترکیب می کنند . فیلم را ظهور و صدا را میکس می کنند
عوامل ذوقی و هنری : طراحان صحنه . فیلم بردار . تدویگر . آهنگساز . فیلمتامه نویس . بازیگردان . تهیه کننده و بالاخره کارگردان یا مولف که اصلی ترین و مسئول ترین فرد در آفرینش یک فیلم اس . در اینجا قصد بحث و تعیین وظایف هر کدام از اشخاص فوق را ندارم ولی در کوتاه سخن می توان گفت که هر کدام از این عوامل در ساخت فیلم تاثیر بسزایی دارند ولی نهایتا ای کار گردان است که حرف اخر و ایده فیلم را روایت و منتقل می کند فیلم ها هر کدام برای خود حاوی پیام و ایده ای هستند گر چه آنها برای بازار تولید می شوند و باید هزینه خود را برگردانند ولی در گردش سرمایه یک فیلم هدف اصلی تر که ارتقا فرهنگ یک جامعه را مد نظر دارد و باید حاوی پیلم و تعهد باشد . از این نظر عوامل و سازندگان فیلم باید به بهترین وجه انتخاب و همکاری کنند با ای بینش به تماشای فیلم ((هیچ nothing )) ساخته عبدالرضا کاهانی میرویم
عبداارضا کاهانی را قبلا با فیلم (( بیست )) می شناسیم .نگاه کاهانی در فیلم بیست بسیار ساده ولی عمیق و جامعه شناسانه است روابط کار و کارگر در آستانه تعطیلی کارگاه , یعنی بیکاری یعنی و فقر و فلاکت . کاهانی در فیلم بیست آدمهای خود را چنان جاندار و ملموس انتخاب کرده که در چارچوب اثر منطقی , واقعگرا و درست نشان می دهد .از کلی گویی و تیپ سازی اجتناب کرده و سعی در نشان دادن شخصیت و تبلور شخصیت در حرکت و رشد اثر و روابط کار دارند . دوربین نگاه نافذ ولی آرامی دارد فیلم بیست با بازیهای گیرا و درخشانی از شخصیت ها نشان طلیعه یک کارگردان با ذوق و فیلم ساز متعهد را می داد این بینش و داوری درست بود چرا که عبدالرضا کاهانی باز هم سراغ مردم تهی دست و نان آور میرود ولی در این فیلم بحران , فقر آشکارا و فراگیر و آدمها زمین گیر شده اند . باز هم فضای فیلم بسته و در یک ساختمان محل سکونت آنها می گذرد باز هم هیچ نشان از هیچ و فقر خانمان سوز می دهد . دوربین و آدمها هرکجا که بتوانند جهت ارضا خود سرک می کشند . همه چیز عیان و روشن به نمایش مآید . شخصیت اصلی نادر سیاه دره ( مهدی هاشمی ) که در فقر بسر می برد ,دائما در حال خوردن پسمانده های غذاهای دیگران در رستوران ها و بیمارستان هاست .بیماری گرسنگی دارد به علت خوردن دائم و دله دزدی جهت خوردن و سیر کردن خود کارش را از دست می دهد به همسایگان و خویشان رو می آورد . آنها از سیر کردن وی ناتوانند او را از خود میرانند . چهره نادر سیاه درهمات و خیره است به نظر می رسد که هیچ حسی ندارد فقط در فکر خوردن است . همسایه ها گرچه چنین بیماریی ندارند ولی وضعی بهتر از نادر ندارند . همه چیز سیاه و فلاکت آمیز است حمام و مستراح و اتاق خواب انها به نظر می رسد که فرق چندانی ندارد در حقیقت لوکیشن یعنی محل زندگی آنها ساختمان قدیمی چنان با وضعیت آدمهای فیلم در آمیخته- که ای امتیاز فیلم است – انگار فقر از درو دیوار باری ادمها می بارد و از آن گریزی نیست , نرده های طبقه فوقانی ساختمان یاد آور میله های زندان می شود . فیلم قصد داستان پردازی ندارد بی محابا جلو میرود تا سیاهی و تباهی را نشان دهد و به فصلی تازه راه یابد. این فصل با این وضعیت شروع می شود که نادر سیاه دره مرتب کلیه تولید می کند . سایه دره می تواند ای کلیه ها را بفروشد . وضعیت وی تغیر خواهد کرد همره این تغییر نظر خوشان و همسایه ها نیز نسبت به او تغییر می کند .نادر سیاه دره معروف می شود. تلوزیون با او مصاحبه و از وی فیلم برداری می کند اما نادر سیاه دره هنوز خیره و مات ولی این بار مسلط دارد فکر می کند جایگاه جدیدی پیدا کرده در روابط خود با درگران نغییر می دهد . کاهانی ای بار نیز آدمها را در موقعیت و شرایط واقعی قرار داده و حرکت و تصمیم انها را در این چارچوب نشان می دهد بدون اینکه قضاوتی بکند . دوربین فقط تماشاگر است . از امتیازات فیلم باید بازی بازیگران بخصوص بازی مهدی هاشمی را ستود فیلم (( هیچ )) در شرایط فعلی سینمای ایران فیلمی قابل قبول و با ارزش و تماشای است
